فرهنگسرای خانواده

سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان

امروز: پنج شنبه 1398/4/27

راه هایی برای درمان لجــــــــــــــــــــبازی کودکان
 

 

اصولا” لجبازی یک نوع رفتار و واکنش نامطلوباست که به صورت های مختلفی خود را نشان می دهد، از جمله آسیب رساندن به خود و دیگران، ناسزا گفتن ، گریه کردن و فریاد کشیدن ، شکستن وسایل و … در افراد لجباز پایین بودناعتماد به نفس و عدم داشتن خود باوری مثبت و پذیرفتن خود واقعی مشهود است.

 

هفت راه برای درمان لجبــــازی:

پنجره ی اول - مستقّل بارآوردن کودک: در برخورد کلّی در زندگیباید طوری با کودک رفتار کرد که او بتواند در امور روزمره ی خود به طور مستقّل و گاهیبدون نیاز به دیگران تصمیم بگیرد. البتّه فشارهای منفی را نباید در این خصوص وارد کرد، بلکه باید با راهنمایی های به جا تذکّر داد و روش های صحیح را به موقع به او آموزشداد.

 

پنجره ی دوم : کودکرا تا حدّ امکان وادار به عجله و شتاب زدگی نکنیم . معمولا” خانوادهها در چند کار ، کودک را ناخواسته یا خواسته به عجله و شتابزدگی وادار می کنند که بیشترمواقع عدم آگاهی والدین در تشدید آ ن ها ، دخالت مستقیم دارد از جمله چیزهایی که میتوان در این رابطه یاد آور شد:

الف - حمّام کردن : در دوران طفولیّت عدم آشناییوالدین به خصوص مادر از مسایل تربیتی باعث می شود به جای فراهم آوردن محیطی شاد و مفرّحهنگام استفاده از حمّام ، آن را به محیطی درد آور و وحشتناک برای او تبدیل می کند.برای این کار بهتر است اجازه بدهیم کودک ابتدا خوب بازی کند و در همان حال با شعرهاو قصّه های کودکانه شروع به شستن او کنیم و ضمنا” اجازه دهیم تا کودک حتّی برخی ازاسباب بازی های خود را به حمّام بیاورد و با آن ها مشغول بازی شود.

 

ب- مهمانی رفتن: همان طور که ما بزرگ ترها قبلاز رفتن به مهمانی یا گردش نیاز داریم خود را آماده کنیم ، فرزندان ما هم نیاز دارندکه آماده شوند. البتّه نیاز آن ها با نیاز ما اندکی تفاوت دارد. پس بهتر است زمان رفتنبه مهمانی یا گردش را یک ساعت قبل از حرکت به کودک یادآور شویم تا بتواند با کمک بزرگترها آماده شود. متاسفانه بعضی از والدین کمی قبل از حرکت به کودک می گویند آماده شودو این کار باعث لجبازی و مخالفت او می شود. چون دایم به او تذکّر می دهیم که زود باش، سریع تر، دیر شد و… به جای این که سرعت کودک را برای آماده شدن بیشتر کنیم ،‌باعثمی شویم که مخالفت کند.

 

ج - غذاخوردن ، خوابیدن و …: کودک مانند افراد بزرگسال نمی تواند از نیروی تفکّرو حرکت در یک زمان استفاده کند و والدین باید بدانند زمان تفکّر و انجام کارها در کودکانبه سعه ی صدر بیشتری نیاز دارد.

 

پنجره ی سوم: رشوه ندادن و حذف پاداش کودک لجباز : اگر کودکبرای رسیدن به مطلوب خود چه درست و چه نادرست شروع به گریه کردن و یا داد کشیدن بکندو ازاین راه بخواهد به خواسته ی خود برسد و والدینی که به اصطلاح حوصله ی ندارند بادادن امتیاز ( رشوه ) به کودک ، او را ساکت می کنند ، باعث پرورش لجبازی در او می شوند.پس باید پدر به خصوص مادر از دادن هرگونه رشوه و پاداش به کودک خوداری کند. البتّهتشویق برای کارهای خوب و مثبت کودک با رشوه دادن فرق دارد. تشویق باعث رشد اعمال نیکو حرکت به سوی ترقِّی می شود. امّا باید توجّه داشت که تشویق و پاداش ، باید به اندازهو درخور کار او باشد.

 

پنچره ی چهارم -عدم توجّه و نادیدهگرفتن رفتار کودک لجباز: گاهی بهتر است وقتی فرزندمان شروع به داد و بیداد می کند خیلی خونسرد و بی توجّهاز کنار مسئله عبور کنیم به طوری که یا متوجّه نشده ایم و یا موضوع برایمان اهمّیّتندارد.

 

پنجره ی پنجم - برقراری آرامش و امنیّت در خانواده: به هر حالدر هر خانواده مسایل و مشکلاتی به وجود می آید که منجر به بحث و گفت و گو می شود. والدینباید بدانند که تمام مسایل گره هایی هستند که به وسیله ی دست باز می شوند. یعنی بهجای بحث و متّهم کردن دیگران ، آرام و بدون بر هم زدن امنیّت خانواده به خصوص کودکان، مشکلات و مسایل را می توان به راحتی حل کرد، به طوری که هم خود و هم دیگران از نوعگفت و گو ها لذّت ببرند.

 

پنجره ی ششم - راهنمایی ” آری” امّا دخالت “ خیر”: هیچ کس از دخالت کردن دیگران در امور زندگی خوداحساس رضایت و خشنودی نمی کند. پدرو مادر از همان شروع تربیت باید حرکت صعودی خود را بر پایه ی راهنمایی قرار دهند تاکودک بتواند کم کم راه صحیح زیستن را تشخیص دهد. دیگر قابل پذیرش نیست که من : ” منمی گویم این طور باش ، من می گویم این جا نرو و… بلکه ارشاد و راهنمایی های خردمندانهو کمک گرفتن از خود کودک در مشکلات می تواند کمک بزرگی باشد.

 

پنجره ی هفتم - عدم لجبازی والدین: آموزش های عملی به مراتباز آموزش های تئوری ، موثرتر و آموزنده تر می باشند. اگر والدین در حضور بچّه ها بایک دیگر لجبازی کنند ، خیلی راحت و بدون دردسر لجبازی را به آن ها یاد می دهند و بچّهها به طور واضح فیلمی مشاهده می کنند که در آن یکی از والدین با پافشاری دیگری را مجبوربه اطاعت از خود می کند و آنان متوجّه می شوند که از این راه می توانند به راحتی بهخواسته های خود برسند.

 

نتیجه: پدرها و مادرها باید بدانند کهبا صبر و بردباري می توانند بر اکثر ناهنجاری ها چیره شوند و اجازه ندهند کودک به تنهاییبرای همه ی افراد یک خانواده تصمیم بگیرد. متاسفانه بعضی از والدین با گفتن من حوصلهندارم و یا کی حوصله ی این کارها را دارد ، سعی می کنند بار مسئولیّت تربیت را کج بهمنزل برسانند . این گونه والدین باید گفته های خود را اصلاح کنند . بگویند من حوصلهدارم و یا بهتر است بگویند من می توانم با حوصله و بردبار باشم و از این طریق خود باوریمثبت و عزِّت نفس خود را بالا ببرند. امّا در لجبازی از هر روشی برای از بین بردن یاکاهش آن استفاده می کنیم ، باید مراقب باشیم تا کودکان به خود و یا دیگران آسیب نرسانند.

 

لينک گروه روانشناسي كودك و نوجوانان درتلگرام:

https://telegram.me/child_psychology