فرهنگسرای خانواده

سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان

امروز: یکشنبه 1396/7/30
تاریخ   1394/11/24   | تعداد بازدید   2390   | |

حل تعارض های زناشویی
 

 

افسانه‌ای می‌گوید تا زمانی كه عشق وجود دارد همه‌چیزعالی است. عشق اساس زندگی و بر همه‌چیز پیروز است.

اگر عشق باشد هیچ مشكل و تعارضیدر زندگی مشترك پیدا نخواهد شد و در حقیقت عشق و تعارض ناسازگار با

همدیگر هستند. ولیباید دانست كه وجود تعارض اساس زندگی مشترك است و یكی از مهارت‌های مهم زوج‌های

جوان شناختن،اداره كردن و حل تفاوت‌ها و تعارضات آنهاست. مهارت كنترل و حل تفاوت‌ها برای یك ازدواج سالم 

ضروری است.

آنچه كه برای زندگی مشترك خطرناك است،نزاع و درگیری است كه به شكل اهانت به همسر، تهدید، استثمار،

كینه‌توزی و پرخاشگری نمود می‌یابد و این نزاع و درگیری باعث از بین رفتن زندگی می‌شود.

 

به یاد داشته باشید همیشه همسرتان را مانند دوست صمیمی خود بدانید و به جای آن كه با عصبانیت از او ایراد

بگیرید ضمن تمركز روی حل مسئله از احساس پیروزی بر همسر و یا تحقیر او اجتناب نمایید. حل تعارضات به شكل

احترام‌آمیزو نه با نزاع و بیان احساسات و نگرانی‌ها مثمرثمر خواهد بود. همواره باید سعی ما برآن باشد تا تعارضات را

به شیوه «برد ـ برد» حل نمود و یا حداقل به طریقی كه هركداماز زوجین با آن موافق باشند عمل كرد.

 

بعضی از زوجین با ساده‌انگاری از شیوه‌های اجتناباز تعارضات استفاده می‌كنند و از مشكل و تعارض چشم‌پوشی

می‌كنند تا آن تعارض از بین برود. مشكل اجتناب و نادیده گرفتن تعارضات موجود در زندگی مشترك آن است كه در

زندگي مشترك در واقع تفاوت‌ها و تعارضات همواره وجود دارند و سازش زیاد با مسائل مانع پیشرفت می‌گردد.

 تفاوت‌ها همیشه و همه جا وجود دارند بنابراین بهتر است مشكلات را به صورت پیشگیرانه و در مراحل اولیه و قبل

 از آن كه به  صورت حاد و با خشم و رفتارهای منفی نمودپیدا كنند، حل كرد.

 

در بعضی زوجین ممكن است یكی از طرفین وجود مشكل را انكار نموده و از این كه مشكل را بپذیرد طفره رود. در این

حالت مشكلات انكار شده و به بدتر شدن اوضاع می‌انجامد چرا كه به حساب عدم صداقت و نقش بازی كردن در

روابط بین زوجین گذاشته می‌شود.

 

بعضی از زوجین با ساده‌انگاری از شیوه‌های اجتناب از تعارضات استفاده می‌كنند و از مشكل و تعارض چشم‌پوشی

می‌كنند تا آن تعارض از بین برود. مشكل اجتناب و نادیده گرفتن تعارضات موجود در زندگی مشترك آن است كه در

زندگی مشترك در واقع تفاوت‌ها و تعارضات همواره وجود دارند و سازش زیاد با مسائل مانع پیشرفت می‌گردد

 

وقتی بین زن و شوهر اختلافی پیش می­آید، به نتایج خاصی می­ انجامد. سه نتیجه احتمالی تعارض به شرح زیر است:

1- ناپدید شدن: موضوعی که موجب تعارض و اختلاف شدهاست، با گذشت زمان از بین  می­رود.


2-بن بست: شرکای زندگی در موضوع مورد اختلاف (گیر)می­کنند وهیچ گونه اقدامی انجام نمی­دهند. این وضعیت

ممکن است شامل توافقی سطحی وگذرا یا  بی­ تفاوتی همراه با خصومتی پنهان باشدکه در هر دو حالت به زودی 

به جرّ و بحثی دیگرمنجر می­ گردد.

 

3-حلّ و فصل: زن و شوهر برای خاتمه دادن به تعارض دست به کار می­ شوند.


چگونه تعارض‌هایمان را حل كنیم

زن و شوهر

 

برای آن كه بدانیم چگونه بایدتعارضات را حل كنیم ابتدا باید بدانیم تعارضاتی كه در زندگی وجود دارند شامل مباحث

جزئی یا  بحث‌های جدی‌تر است.در بحث‌های جزئی از شیوه ارتباطی شنونده ـ گوینده استفاده كنید.

هر یك از زوجین احساسات و افكارش را بیان كند. به همسرتان توهین نكنید، منظورتان را رك و راست بیان نمایید.

هیچ‌گاه همسرتان را استثمار و یاتحقیر ننموده و از موضع قدرت با او برخورد نكنید. مطمئن شوید كه همسرتان صحبت

خود را بیان می‌كند و احساسات او را تأیید كنید.تأیید كردن احساسات به معنای موافقت شما با انتقاد و شكایت و

پذیرفتن راه‌حل نیست.به عنوان مثال ممكن است شما با شیوه حل مشكلات مخالف باشید، اما در عین حال بیان

می‌كنیدكه حل مشكل چقدر برای شما مهم است. در بیان پیشنهادات مطمئن شوید كه وقت كافی برای بررسی

راه‌حل‌ها صرف كرده‌اید و ساده‌ترین راه‌حل را نپذیرفته‌اید. همسرتان را تهدیدو یا مجبور نكنید. مطمئن شوید كه راه‌حل

برای هیچ یك از زوجین مضر نیست. هر مشكل بایدبراساس شایستگی‌ها بررسی شود. توجه كنید كه باید با 

تفاوت‌ها

كنار آمد، نه این كه آنهارا فراموش كرد و یا دائماً با آنها درگیر شد. در ازدواج سالم باید بین پذیرفتن خودو پذیرفتن

همسر تعادل برقرار گردد.

 

روش طرح مسئله یک  فرایند مشارکتی است و به شما برای رسیدن به رضایت­ بخش­ ترین راه ­حل کمک می­کند. 

این روش 6 مرحله دارد:

 

مرحله 1: این مرحله همیشه حساس­ترین مرحله (و اغلب وقت­ گیرترین آنها) در حل مسئله است. درک روشن 

نیازهای

یکدیگر برای حرکت به سوی راه­ حلی که ارضاء کننده آن نیازها باشد اساسی است. در این مرحله تمام توجه باید

 فقط معطوف به نیازها باشد به دلیل این که همه ماعادت کرده­ ایم به جای بیان نیازهایمان، راه ­حل آنها را عنوان کنیم

 . پس وقت کافی برای تشخیص دقیق مشکل  بگذارید.  توجه به این نکته نیز مهم است که اغلب در بیان صادقانه

 احساسات، روشن می­ شود که بین شما و طرف مقابل، بیش از یک اختلاف وجود دارد و شاید لازم باشد به هر یک

 از آنها گوش دهید؛ و ببینید کدام یک، از اولویت بیشتری برخوردارند ویکی یکی روی آنها کار کنید.

 

سعی نکنید یک راه­ حل را تشویق یا تحمیل کنید و یاآن که دیگری را به پذیرفتن راه ­حلی که دوست ندارد تشویق 

نکنید زیرا اگر هر دو طرف راه­ حلی را آزادانه انتخاب نکنند ممکن است بعداً به آن عمل نکنند.

 

مرحله 2: به وجود آوردن راه­حل­های ممکن (تفکر سریع خلاقانه):  این قسمت حل مسئله، بخش خلاقانهآن است. 

مرحله­ ای که هر دوی شما می­گویید: «بیا عقل­هایمان را روی هم بگذاریم و یکراه حل سازنده پیدا کنیم»

 اغلب رسیدن فوری به یک راه­ حل آسان نیست، در عین حال راه­ حل­های اولیه با این که خودشان قابل قبول نیستند 

باعث انگیزش افکاری می­شوند که راه را به سوی نظرات بهتری می­گشاید . از قضاوت یا انتقاد، از راه­ حل­های یکدیگر 

بپرهیزید.

 

مرحله3: ارزشیابی راه ­حل­ها  حالا هر دوی شما می­خواهید به ارزیابی راه­ حل­هابپردازید. راه­ حل­های ارائه شده چه 

چیزهایی هستند؟ آیا آنها برای هردوعادلانه ­اند؟آیا یک راه­ حل به نظر کاراتر از راه­ حل دیگر می­ آید؟ آیا دلیلی هست 

که نشان دهد کارایی لازم را ندارد؟ آیا عمل کردن به آن بیش از حد مشکل خواهد بود؟اگر در این مرحله راه ­حل­هارا 

به خوبی بررسی نکنید،در پایان یا با یک راه حل ضعیف روبه ­رو خواهید شد و یا باراه­ حلی که نهایتاً با جدیت به آن 

عمل نخواهید کرد.

 

 

مرحله 4: تصمیم­ گیری روی یک راه ­حل قابل قبول برای هر دو طرف در این مرحله است. سعی نکنید یک راه­ حل را

 تشویق یا تحمیل کنید و یا آن که دیگری را به پذیرفتن راه ­حلی که دوست ندارد تشویق نکنید زیرا اگر هر دو طرف راه­

حلی را آزادانه انتخاب نکنند ممکن است بعداً به آن عمل نکنند. بعد از این کار می­توانیدآن را بنویسید تا مطمئن شوید 

در آینده در مورد تصمیمی که هر دو بر آن توافق کردید سوءتفاهم یپیش نمی­آید.

 

مرحله 5: عمل بر اساس راه ­حل چون رسیدن به راه­ حل یک چیز است و عمل کردن به آن چیز دیگری است.

 مشخص کنید چه کسی باید تا چه وقت چه کاریرا انجام دهد. از تحت فشار قرار دادن طرف مقابل بپرهیزید. و اگر با 

گذشت زمان، طرفدیگر به سهم خود،عمل نکند لازم است شما با پیامی مثل تو به توافق خودت عمل 

نکردی طرف مقابلتان را متوجه این نکته کنید که شما از او انتظار داشته ­اید مسئول باشد.

 

مرحله 6: کنترل نتایج راه ­حل . حالا زمان آن فرارسیده که اثر بخشی راه ­حل خود را با این سوال مورد ارزش­یابی قرار

 دهید: آیا این راه ­حل به نیازهای هر دوی ما پاسخ می­دهد؟ از آن جایی که مسائل و مشکلاتی که مردم با آن روبه­

رومی­شوند تحت تاثیر عوامل غیر قابل پیش­بینی و پیچیده زیادی است، ممکن است این روش حلمسئله، همیشه

 مطلوب­ترین نتیجه را به وجود نیاورد. و ممکن است با رسیدن به یک  هدف، هدف دیگری که از اولی مهم­تر بوده  به

 خطر بیافتد.

 

صدیقه طیبی- سازمان جوانان

مهدیه معصوم‌بیگی- سپیده دانایی

گروه خانواده ایرانی سایت تبیان


 

http://www.tebyan.net/newmobile.aspx?pid=149219